Gece Tekliği

Gece tekliği, uyuyan bir evde en son uyanık kalanın yumuşak yalnızlığıdır. Bulaşık makinesi turunu bitirmiştir. Koridorun ışığı sönüktür. Bir yerlerde sevdiğin insanlar yavaşça nefes alır ve gece, kısa bir süreliğine bütünüyle senindir. Bu, yalnızlık değildir, gerçi yalnızlığın sessizliğini ödünç alır. Daha çok bir tür emanettir — kimsenin kullanmadığı saatleri sen tutuyorsundur. Zihin, kendisinden hiçbir şey istemeyen bir odada gevşer. Gün ne talep ettiyse, talep etmeyi bırakmıştır. İnsanların bu saati kıskançça korumasının ve uykuya geri vermeye direnmesinin bir nedeni var. Bunu adlandırmak saati uzatmaz. Yalnızca, sana kalan en huzurlu zamanın bir kısmının, harcadığını kimsenin bilmediği zaman olduğunu kabul etmene izin verir.