Ayakta Mutsuzluk

Çalışıyorsun. Faturaları ödüyorsun. İçip kendini kaybetmiyorsun. Ama içeride bir şey sessizce kanıyor. İşliyor olmak, iyi olmakla aynı şey değil. Dünya seni zamanında gelirken görür ve bir terslik olmadığına karar verir. Gerçek şu ki bir tür pazarlık yapmışsın — yürümeye devam ediyorsun, karşılığında yürüyüş sana altında ne olduğunu sormuyor. Ayakta kalan kısım, kılıktır. Mutsuzluk ise o kılığı iyi taşımanın bedeli. Bunu adlandırmak çözüm değildir; ama görünür kılar, ve görünen bir şeyle yaşamak onu adsız taşımaktan daha az yorucudur.