Ardıl Utanç

Ardıl utanç, çoktan gönderdiğin bir şeyi yeniden okurken duyduğun küçük irkilmedir. Mesaj iletilmiştir. E-posta yola çıkmıştır. Kelimeler, yalnızca söylenmiş ve gönderilmiş kelimelerin gidebileceği gibi gitmiştir — senin elinden çıkıp bir başkasının eline, geri çağrılamaz biçimde. Şimdi değiştireceğin ifadeyi, kastetmediğin tonu, kafanda olduğu gibi oturmayacak şakayı görürsün. Isırık büyük değildir. Yalnızca ısrarlıdır, yeniden hissedilmek isteyen bir şey gibi aralıklarla geri döner. Çoğu zaman okuyan bunların hiçbirini fark etmemiştir. Soruşturma yalnızca senindir; tek oturanın sen olduğun bir mahkemede yürütülür. Bunu adlandırmak hiçbir şeyi geri almaz. Yalnızca, gönder'e basan hâlinin, elindeki bilgiyle elinden gelenin en iyisini yaptığını hatırlatır.